Gatunki roślin z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej
występujące na obszarze Pienin.

Pieniny są ważną ostoją 3 gatunków roślin z Załącznika II, wymagających
ochrony w ramach sieci Natura 2000, spośród których priorytetowy
pszonak pieniński jest endemitem Pienin.
Pszonak pieniński – gatunek endemiczny Pienin, rośnie jedynie w polskiej
części pasma, w zakresie wysokości 500–790 m n.p.m. Znany jest
z dwóch stanowisk, na których kwitną co roku setki okazów. Jedno
z nich znajduje się na wzgórzu zamkowym w Czorsztynie, gdzie gatunek
obserwowany jest od ponad 80 lat, a drugie (znalezione w 2000 r.)
znajduje się na stoku wzgórza Flaki. Gatunek obserwowany jest również
na kilku innych stanowiskach w obrębie Pienin, ale są to populacje
nieliczne, liczące po kilkanaście, rzadko kilkadziesiąt kwitnących osobników.
Pszonak pieniński związany jest z murawami i ciepłolubnymi
zaroślami, rośnie również w sąsiadującej z nimi ciepłolubnej jedlinie.
Pojawia się także w naruszonych zbiorowiskach, towarzyszących ruinom
zamku w Czorsztynie. Gatunek najlepiej czuje się w półcieniu,
w mozaikowym układzie muraw i zarośli.
Obuwik pospolity – to najbardziej okazały gatunek storczyka występujący
w Polsce. Preferuje siedliska przynajmniej częściowo nasłonecznione.
W Pieninach występuje w ciepłolubnych zbiorowiskach leśnych:ciepłolubnej buczynie i jedlinie oraz w kserotermicznym reliktowym
lasku sosnowym. Od XIX wieku obserwowany był na kilkunastu stanowiskach,
z których dwa są monitorowane. Populacje obuwika w Pieninach
są bardzo nieliczne, złożone zaledwie z kilku osobników.
Bezlist okrywowy – reprezentuje mchy objęte ochroną w ramach
sieci Natura 2000. Gatunek ten ma charakter borealno-górski, związany
jest z murszejącym drewnem jodłowym i bukowym. W Polsce
znany jest z szeregu rozproszonych stanowisk, jednakże dane na temat
większości z nich pochodzą sprzed dziesiątków lat. W ostatnich
latach gatunek stwierdzono na jednym stanowisku w Tatrach, jednym
w Beskidzie Sądeckim i kilkunastu w Pieninach. Ze względu na siedlisko
jakie preferuje, spotykany jest prawie wyłącznie w lasach objętych
ochroną ścisłą, gdzie zalegają rozkładające się pnie drzew.